Strona główna Historia SNR
PDF Drukuj Email
Spis treści
Historia SNR
Strona 2
Strona 3
Strona 4
Strona 5
Wszystkie strony

&2

Pracę swoją apostolską stowarzyszone rozpoczną od własnej rodziny starając się, aby duch Najświętszej Rodziny w nich panował, to jest by członkowie każdej rodziny byli ożywieni głęboką i silną wiarą oraz miłością Bożą, by wypełniali przykazania Boże i Kościelne, by zgoda panowała wśród nich. W miarę możliwości będą rozszerzały swój wpływ i na dalsze otoczenie.

W roku 1928 Matka Laureta Lubowidzka, ówczesna Przełożona Generalna Sióstr Nazaretanek podjęła inicjatywę utworzenia przy Domu Macierzystym Zgromadzenia „Pobożnego Stowarzyszenia Świętej Rodziny”. Przygotowany został w języku włoskim projekt regulaminu tegoż Stowarzyszenia.

W „Zwyczajniku” Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu z roku 1929 jest mowa o „Siostrach Stowarzyszonych”. Także i w tym wypadku przygotowany został projekt regulaminu. Zagadnienie niniejsze zostało następnie podjęte na Kapitule Generalnej w 1932 roku. Dekrety tejże Kapituły Generalnej mówią o „Paniach Stowarzyszonych przy Zgromadzeniu Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu”. Tym razem Matka Laureta Lubowidzka w roku 1942 przedstawiła Świętej Kongregacji Zakonników krótki Regulamin Pań Stowarzyszonych i uzyskała jego zatwierdzenie (dokument z dnia 3 III 1942, N.5613=32 R.37, Vinc. Card. La Puma). W Regulaminie czytamy min.:

„Ponieważ Zgromadzenie Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu w wykonywaniu dzieł miłosierdzia potrzebuje pomocy osób pobożnych, przeto osoby, które by pragnęły przyczynić się do dobra i rozwoju dzieł, którymi ona kieruje w duchu i zjednoczeniu ze samymże Zgromadzeniem mogą być afiliowane pod pewnymi warunkami, albo stowarzyszone z tymże Zgromadzeniem Sióstr Najświętszej Rodziny.

Nie należą one wszakże do Zgromadzenia i nie mają innych praw jak tylko udział w dobrach duchowych tegoż. (…)

Stowarzyszone są obowiązane do wzorowego wypełniania wszystkich powinności chrześcijańskich względem Boga i bliźniego. Powinny się odznaczać szczerą pobożnością i tę pobożność szerzyć wśród otoczenia, jak również prawdziwą cześć i nabożeństwo do Najświętszej Rodziny z Nazaretu pociągając innych swym przykładem do praktykowania cnót szczególnej pokory, cierpliwości i miłości”.

Rozwój sytuacji po XV Kapitule Generalnej

Za kolejny etap rozwoju Stowarzyszenia Najświętszej Rodziny uznać należy XV Kapitułę Generalną z roku 1977 i decyzje z niej wynikające. W Aktach Kapituły znalazł się następujący zapis:

„Wczuwając się w sytuację dzisiejszej rodziny, życzenia Kościoła i wskazówki dane naszemu Zgromadzeniu przez Matkę Założycielkę, pragniemy utworzyć, w okresie do najbliższej Kapituły, w każdej Prowincji, a jeśli to możliwe, przy każdym domu Nazaretu, duszpasterstwo w duchu Najświętszej Rodziny, którego program starałby się przyczyniać do religijnego i moralnego rozwoju jego członków i ich rodzin.”

 



 

Pliki cookies, użyte na tej stronie, służą jedynie poprawie jej funkcjonalności.

Zgadzam się na użycie cookies z tej strony.

Więcej informacji o plikach cookies użytych na tej stronie